சைவசித்தாந்தத் தத்துவ ஞானம் - சைவம்

- முனைவர். ர. வையாபுரியார்


முன்னுரை :

சைவசித்தாந்தத் தத்துவ ஞானத்தை சுருக்கமாக அறிந்து கொள்ள விரும்புபவர்கள் முதலில் இத்தொடர் மொழியில் உள்ள சைவம் என்னும் சொல்லின் பொருளை அறிந்து கொள்ளுதல் வேண்டும். அதன்பின் சித்தாந்தம், தத்துவம், ஞானம் என்பவற்றின் பொருளை அறிந்து கொள்ளலாம். இந்தக் கட்டுரையில்சைவம்என்னும் சொல்லின் பொருள் சுருக்கமாக எழுதப்படுகிறது.

சைவம் - பொதுப்பொருள் :

சைவம் என்பது ஒரு சமயத்தின் பெயர். இச்சமயத்தவர் வழிபடும் கடவுளின் பெயர் சிவம் என்பது. சிவத்தை வழிபடும் நெறியை - சிவமாக ஆவதற்குரிய நெறியை - உணர்த்துவது சைவ சமயம். சிவன் என்னும் செம்பொருளை வழிபடுபவன் சைவன். இவை சைவம், சைவன் என்னும் சொற்களுக்குரிய பொதுப் பொருள்.

சைவம் - சிறப்புப் பொருள் :

சிவம் என்ற சொல்லுக்கு மங்கல குணங்கள் உடைமை, மலக்குற்றம் இன்மை என்பன சிறப்புப் பொருள். இதனை,

“குறைவிலா மங்கலக் குணத்தன் ஆதலின்

நிறைமலம் அநாதியே நீங்கி நிற்றலின்

அறைகுவர் சிவன்என அருளின் மேலவர்

(காஞ்சிப் புராணம் - திருநெறிக் காரைக்காட்டுப்படலம் – 230)

 

எனவரும் மாதவச் சிவஞானமுனிவர் திருவாக்கினால் உணரலாம்.

பொருளுக்கும் குற்றம் அமங்கலம். குணம் மங்கலம். சிவன் - மங்கலக் குணம் உடையவன். குற்றம் மலச்சார்பினால் வருவது. குணம் மலச்சார்பு இன்மையால் வருவது. மலச்சார்புடைய பொருள் அசைவம்.

சிவம் இயல்பாகவே மலச்சார்பு என்னும் குற்றம் இல்லாதது. ஆதலின் முற்றும் உணர்தல் (சர்வஞ்ஞத்துவம்) முதலிய மங்கல குணங்களை உடையது. உயிர் இயல்பாகவே மலச்சார்பு என்னும் குற்றம் உடையது. ஆதலின் சிற்றறிவு (கிஞ்சிஞ்ஞத்துவம்) முதலிய அமங்கலங்களை உடையது.

சைவன் என்னும் பெயர் :

சைவ சமய நெறியில் நிற்பவன் சைவன். அவன் வழிபடும் கடவுளுக்கும் (சிவபரம் பொருள்) சைவன் என்பதே பெயர். சதுர நடம் ஆட்டுகந்த சைவர் போலும்” (திருமுறை 1 - திருமுதுகுன்றம்) என்பது திருஞானசம்பந்த மூர்த்தி சுவாமிகளின் திருவாக்கு. தாள் செய்ய தாமரைச் சைவனுக்கு” (திருவாசகம் - குலாப்பத்து - 9) என்பது மணிவாசகப் பெருமான் திருவாக்கு. எனவே சிவம் - சைவம் - சைவன் என்னும் பெயர்கள் மங்கலகுணம், மலச்சார்பின்மை என்னும் காரணங்களால் வழங்கும் பெயர்கள் எனலாம். அமங்கலகுணம், மலச்சார்பு ஆகிய குற்றங்களை உடையவர் அசைவர் எனப்படுவர். குற்றம் உடைய புலால் உணவு அசைவ உணவு எனப்படுகிறது.

சிவநெறி :

அமங்கலமாய் - மலக்குற்றம் உடையதாய் இருக்கும் ஆன்மா அந்நிலையிலிருந்து நீங்கி மங்கலமாய் மலக்குற்றம் அற்றதாய் உள்ள சிவம் என்னும் செம்பொருளை அடைந்து சிவமாக நிற்றற்குரிய வழியை உணர்த்துவது சிவநெறி. இவ்வகையில் ஆன்மா தன் குற்றத்தை உணர்ந்து அதனின் நீங்கிச் சிவத்தைச் சார்ந்தால் (சிவசம்பந்தம் பெற்றால்) அவ்வான்மா சைவன் எனப்படும். சைவம் தனை அறிந்தே சிவம் சாருதல்” (தந்திரம் 5, சாயுச்சியம் - 1) என்பது திருமூலதேவ நாயனார் திருவாக்கு.

முடிவுரை :

இதுவரை சைவம் என்பது ஒரு சமயத்தின் பெயர். அச்சமயத்துக் கடவுளின் பெயர் சிவம். அச்சமய நெறியைப் பின்பற்றுபவன் சைவன். மங்கலகுணம் உடைமை சைவம். மங்கலகுணம் உடையவன் சைவன். சிவநெறியில் நிற்கும் ஆன்மாவுக்கும் சைவன் என்பது பெயர். அவன் வழிபடும் கடவுளுக்கும் சைவன் என்பது பெயர். மலச்சார்பின் நீங்கிச் சிவச்சார்பினை அடைதலே மங்கலம், சைவம் எனப்படும் என்பன ஒருவாறு விளக்கப்பட்டன.

அடிக்குறிப்பு :

பொதுவாகச் சமயங்களெல்லாம் அச்சமய நெறியை வகுத்துக் கொடுத்தவர் பெயராலோ, அந்நெறியினரால் வழிபடப்பெறும் கடவுளர்களின் பெயர்களாலோ கூறப்படும். சாருவாகம் (உலகாயத சமயம்), ஆருகதம் (சமண சமயம்), பௌத்தம், வைணவம், காணாபத்தியம், கௌமாரம், சாக்தம் என வருவன காண்க. இங்ஙனம் அமையும் பெயர்களைத் தத்திதாந்த நாமம் எனவடமொழி இலக்கண நூலார் கூறுவர். தமிழில்வலைஞன்முதலிய காரணப்பெயர்கள் (வலையால் தொழில் செய்து வாழ்பவன்) இத்தகையன என்பர்.

Back to Top